‎مطالعه تطبیقی داوری در قراردادهای پیمانکاری در حقوق ایران و فرانسه

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 گروه حقوق، حقوق بین الملل، دانشکده علوم انسانى، دانشگاه آزاد اسلامى واحد تهران شمال، تهران، ایران.

2 گروه حقوق عمومی و بین الملل،دانشکده حقوق و علوم سیاسی،دانشگاه علامه طباطبائی،تهران،ایران

چکیده

طبق اصل 139 قانون اساسی صلح دعاوی راجع به اموال عمومی و دولتی یا ارجاع آن به داوری در هر مورد موکول به تصویب هیات وزیران است و باید به اطلاع مجلس برسد. در مواردی که طرف دعوا خارجی باشد و در موارد مهم داخلی باید به تصویب مجلس نیز برسد. اصل 139 قانون اساسی در مورد ارجاع دعاوی و اختلافات دولت ایران به ویژه با طرف های خارجی به داوری مورد استناد و مناقشه بسیار بوده است. در نظام حقوقی فرانسه نیز قواعدی در خصوص داوری در قراردادهای اداری پیش بینی شده است. به نظر می رسد نظام حقوقی فرانسه که بیشتر حقوقدانان در آن معتقد به تفکیک قرارداد اداری از قرارداد خصوصی می باشند و یکی از معیارهای تمیز این دو قرارداد را ضوابط رسیدگی و داوری بر آن قرار داده اند از یک نظام مستقل حقوقی در این عرصه تبعیت می‌کند. از این رو باید گفت بر خلاف آنچه در نظام حقوقی ایران شایع است و ضوابط کلی رسیدگی در حوزه قراردادهای اداری و پیمان های دولتی در صلاحیت دادگاه عمومی قرار می گیرد. در این مقاله نگارنده به طور واضح به تبیین اعمال سازوکارهای داوری در قراردادهای پیمانکاری در قانون اساسی ایران و قوانین عادی و به همین موضوع در پرتو نظام حقوقی فرانسه اشاره خواهد داشت و با ذکر تفاوت های موجود به شرح داوری در ایران و فرانسه خواهد پرداخت.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله [English]

A Comparative Study of Arbitration in Construction Contract Law in Iranian and French Law

نویسندگان [English]

  • Mohammad Darabi 1
  • mehdi hadavand 2
1 Department of Law, Faculty of Humanities, Islamic Azad University, Tehran North Branch, Tehran, Iran.
2 Department of Public and International Law. Faculty of Law and Political Science.allame tabatabai university.Tehran.Iran.
چکیده [English]

Under Article 139 of the Peacebuilding Constitution, lawsuits on public and governmental property or referral to arbitration in each case are subject to approval by the Council of Ministers and must reach Parliament. In cases where the parties to the dispute are foreigners and in important internal matters, they must also be approved by the parliament. = Article 139 of the Constitution has been cited and controversial on the referral of litigation and disputes by the Iranian government, especially with foreign parties. In the legal system of France, there are also rules for arbitration in government contract contracts. It seems that the French legal system, most of which lawyers believe in the distinction between a public contract and a private contract, and one of the clean criteria of these two treaties, are subject to review and review by an independent legal system in this area he does. Therefore, contrary to what the Iranian legal system is mandated to have, and the general criteria for the award of public contract and government contracts are in the jurisdiction of the General Court, in France, they have benefited from an independent system of jurisdiction. In this thesis, the author seeks to examine the issue in terms of domestic law and comparative rights as well as the same international rules, ie, fiduciars.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Governmental contract
  • Construction
  • Arbitration
  • Iran
  • France
1. انصاری، محمود و طاهری، محمدعلی ) 1384 (، دانشنامه حقوق خصوصی، تهران،
نشر محراب فکر.

2. انصاری، ول یالله ) 1380 (، کلیات حقوق قراردادهای ادار ی به همراه نمونه
مس ا ئ ل امتحانی، تهران ، چاپ سوم، نشر حقوقدان.

3. بادینی، حسن ) 1384 (، فلسفه مسئولیت مدنی، تهران، نشر شرکت سهامی انتشار.

4. جعفری لنگرودی، محمدجعفر ) 1385 (، ترمینولوژی حقوق، تهران، چاپ شانزدهم،
نشر گنج دانش.

5. حبیب زاده، محمدجعفر) 1390 (، اصول حاکم بر قراردادهای دولتی، اصفهان، نشر
جنگل.

6. حکم تنیا، محمود ) 1386 (، مبانی مالکیت فکری، تهران، نشر سازمان انتشارات
پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسامی.

7. صفایی، سیدحسین ) 1375 (، مقالاتی درباره حقوق بی نالملل و داور یهای
بین المللی، تهران، چاپ اول، نشر میزان.

8. طباطبائی مؤتمنی، منوچهر ) 1379 (، حقوق اداری، تهران، نشر سمت.

9. قراچرلو، رزا ) 1390 (، بررسی داوری داخلی با تأکید بر قانون آیین دادرسی
مدنی، تهران، نشر نور طوبی.

10 . کاتوزیان، ناصر ) 1377 (، فلسفه حقوق، تهران، نشر شرکت سهامی انتشار.

11 . عراقی، عز تالله و حبی بزاده، محمدکاظم ) « ،)1388 قراردادهای دولتی در حقوق
ایران؛ بررسی شاخ صها »، نشریۀ حقوق خصوصی، س ۶، شماره پانزدهم، صص 77 - 104 .

12 . کاویانی، کوروش ) « ،)1380 اصل 139 قانون اساسی و شرط داوری در قراردادهای
مصوب مجلس شورای اسامی »، مجله پژوهش حقوق و سیاست، دوره 3، شماره پنجم،
صص 129 - 144 .

13 . محبی، محسن ) « ،)1376 اجرای احکام داوری »، ضمیمه شماره 4، مجله اتاق
بازرگانی، شماره ششم، صص 31 - 119 .

14 . ویرالی، میشل ) « ،)1364 تفکری بر تئوری حقوق فراملی »، ترجمه ناصرصبحخیز، مجله حقوقی دفتر خدمات حقوقی بین المللی جمهوری اسامی ایران، دوره 3، شماره سوم، صص 89 - 110 .
A.Patrikios (1997), Administrative Arbitration, 35-36
14. Francois Brenet (2003), Arbitration and Administrative Contract: I Entirely Relative Incompetence Of The Administrative Judge, Vol. 7, Administrative Law,
15. Guyomar (2010), National Institute Of Health And Medical Research (Inserm) V. Letten F Foundation: Saugstad, Conflict Court, Not Indicated, 17 May 2010, Rev.Arb.
16.  J. Robert, Note D, (1958), P.695. (1953) Iii.72 Et Seq. C.P., Toulouse, 23 December.
17. Julien, Cazala, Alexismarie & Laurent, Trigeaud( 2010), French Jurisprudence Relating To International Law.
 
 
18. Iraqi, Ezatullah and Habibzadeh, Mohammad Kazem (2009), "Government Contracts In Iranian Law: A Study of Indicators", Journal of Private Law, Q6, No. 15, Pp. 77 - 104.
                              
19. Kaviani, Kourosh (2001), "Article 139 of The Constitution And The Condition Of Arbitration In Contracts Approved By The Islamic Consultative Assembly", Journal Of Legal And Political Research, Volume 3, Number 5, Pp. 129-144.
 
20. Mohebbi, Mohsen (1997), "Execution of Arbitration Rulings", Appendix No. 4, Journal of The Chamber Of Commerce, No. 6, Pp. 31-119.
 
21. Virali, Michel (1985), "Thinking On The Theory Of Transnational Law", Translated By Nasser Sobhkhiz, Legal Journal Of The Office Of International Legal Services Of The Islamic Republic Of Iran, Volume 3, Number 3, Pp. 89-110.