فصلنامه علمی پژوهش های نوین حقوق اداری

فصلنامه علمی پژوهش های نوین حقوق اداری

تعهدات حقوق بشری دولت‌ها در حوزه بهداشت مبتنی بر نظریه حکمرانی خوب

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
1 دانشجوی دکتری حقوق بین الملل عمومی، گروه حقوق، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
2 دانشیار، گروه حقوق عمومی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
3 استادیار، گروه حقوق، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
10.22034/mral.2023.2001510.1464
چکیده
مفهوم مسئولیت جمعی، مانند مسئولیت شخصی و مسئولیت مشترک، در بیشتر زمینه‌ها هم به مسئولیت علّی عوامل اخلاقی در قبال آسیب‌های جهانی اشاره می‌کند و هم به واکنشی که در برابر این آسیب‌ها نشان داده می‌شود. بنابراین می‌توان گفت مسئولیت جمعی به نوعی دارای گزاره‌های اخلاقی نیز هست. از آنجایی که این مفهوم از مسئولیت جمعی، گروه‌ها را، به‌عنوان متمایز از اعضای فردی‌شان، به عنوان عامل اخلاقی نشان می‌دهد، در سال‌های اخیر توسط فردگرایان به طور یکسان مورد بررسی دقیق قرار گرفته است. دیدگاهِ فردگراییِ روش‌شناختی امکان مرتبط کردن عاملیت اخلاقی با گروه‌ها را به‌عنوان مجزا از اعضای فردی آن‌ها به چالش می‌کشند، و از نظر فردگراییِ هنجاری مسئولیت جمعی، اصول مسئولیت فردی و انصاف را نقض می‌کند. در پاسخ به این چالش ها، طرفداران مسئولیت جمعی تلاش کردند تا نشان دهند که مسئولیت جمعی، و همچنین نیات گروهی و کنش جمعی امکان پذیر است. یکی از بزرگترین مسائلی که نیازمند اقدام مشترک و جمعی دولت‌هاست موضوع سلامت و بهداشت می‌باشد. سازمان جهانی بهداشت به عنوان نمادی از اراده‌ی دولت‌ها برای حل چالش‌های سلامت به شکل جمعی متبلور شده است. بر این مبنا کشورهای هضو سازمان جهانی بهداشت متعهد به همکاری با یکدیگر در حل مسائل بین‌المللی هستند که دارای جنبه‌های اقتصادی و بشردوستی می‌باشند تا همه ملتها بتوانند از حـقوق بشر و آزادی‌های اساسی بدون تبعیض بـهره‌مند شوند. از این رو بر مبنای مسئولیت جمعی دولت‌های عضو سازمان بهداشت جهانی، انجام اقدامات مشترک در زمینه‌ی مقابله با بیماری‌ها و ارتقای سطح سلامت از وظایف دولت‌های عضو به شمار می‌رود.
کلیدواژه‌ها
موضوعات

عنوان مقاله English

Human rights obligations of governments in the field of health based on the theory of good governance

نویسندگان English

Sara Gorgij 1
Hossein Alekajbaf 2
Hamidreza Salehi 3
1 phd student of Public International Law, Department of Law, Payam Noor University, Tehran, Iran.
2 Associate Professor, Department of Public Law, Payam Noor University, Tehran, Iran.
3 Assistant Professor, Department of Law, Payamnoor University, Tehran, Iran.
چکیده English

The concept of collective responsibility, like personal responsibility and joint responsibility, in most fields refers to both the causal responsibility of moral agents for global harms and the reaction shown against these harms. Therefore, it can be said that collective responsibility has moral propositions in a way. Because this notion of collective responsibility posits groups, as distinct from their individual members, as moral agents,. The view of methodological individualism challenges the possibility of associating moral agency with groups as separate from their individual members, and in the view of normative individualism collective responsibility violates the principles of individual responsibility and fairness. In response to these challenges, proponents of collective responsibility attempted to demonstrate that collective responsibility, as well as group intentions and collective action, is possible. One of the biggest issues that requires joint and collective action of governments is the issue of health and hygiene. The World Health Organization has crystallized as a symbol of governments' will to solve health challenges collectively. On this basis, the member countries of the World Health Organization are committed to cooperate with each other in solving international issues that have economic and humanitarian aspects so that all nations can benefit from human rights and basic freedoms without discrimination. Therefore, based on the collective responsibility of the member states of the World Health Organization, taking joint measures in the field of fighting diseases and improving the level of health is one of the duties of the member states.

کلیدواژه‌ها English

Human rights
right to health
good governance
government obligations
World Health Organization
کارمونا، مگدالنا و کارلی نایست، رویکرد حقوق بشری به حمایت اجتماعی، ترجمه: محسن آرامش‌پور و مریم ابراهیمی، تهران: مؤسسه راهبردهای بازنشستگی صبا، 1398.
ب) مقاله
اخوان بهبهانی، علی و همکاران، «چالش­های مشارکت در قانون‌گذاری در بخش سلامت (مطالعه کیفی)»، مجله توان‌بخشی، دوره بیست و یکم، شماره 4، 1399.
امین‌زاده، الهام، «ابعاد حقوقی مسئولیت بین‌المللی دولت‌ها و سازمان بهداشت جهانی در خصوص حق بر سلامت در شرایط بیماری‌های فراگیر و تحریم­های بین‌المللی»، مجله حقوق پزشکی، دوره پانزدهم، شماره 56، 1400.
باقری حامد، یوسف، «آموزش حقوق بشر و حق بر سلامت و بهداشت عمومی»، مطالعات بین‌المللی، شماره 61، 1398.
حبیبی مجنده، محمد، «حق بر سلامتی در نظام بین‌المللی حقوق بشر»، حقوق بشر، دوره دوم، شماره 1، 1386.
خسروی، محمدفاروق و همکاران، «حکمرانی در نظام سلامت؛ یک مرور مفهومی»، مجله حکیم، دوره بیست و چهارم، شماره 1، 1400.
دقیقی، علی‌رضا و مهشید عبدالاسلامی، «نقش حکمرانی خوب در تأثیرگذاری مخارج دولت بر بخش بهداشت: مطالعه موردی منتخبی از کشورهای در حال توسعه»، مجله اقتصادی، دوره هجدهم، شماره 3 و 4، 1397.
دماری، بهزاد و همکاران، «ارزیابی برنامه پزشک خانواده شهری و نظام ارجاع در استان­های فارس و مازندران: پیشینه، دستاوردها، چالش­ها و راه­ها»، فصل‌نامه دانشکده بهداشت و انستیتو تحقیقات بهداشتی، دوره چهاردهم، شماره 2، 1396.
رادفر، فرشید و همکاران، «ارائه مدل جهت تحقق­پذیری حکمرانی خوب سلامت در وزارت بهداشت (مطالعه موردی در دانشگاه علوم پزشکی تهران)»، جامعه‌شناسی سیاسی ایران، دوره پنجم، شماره 8، 1401.
زمانی، سید قاسم و نسیم رحمان‌نسب امیری، «تعهد دولت به حمایت از حقوق بشر: ضرورت طرح مسئولیت کیفری شرکت­ها در قبال نقض حقوق بشر در نظام­های حقوق داخلی»، مجله پژوهش­های حقوق جزا و جرم­شناسی، دوره نهم، شماره 17، 1400.
سید موسوی، میرسجاد، «رویکردی بر نظریه حق بر بالاترین سطح قابل حصول سلامت»، فصل‌نامه تحقیقات حقوقی، شماره 89، 1398.
شیخ دزفولی، روح‌الله و همکاران، «تعهدات حقوق بشری دولت‌ها در دوران کرونا با تأکید بر حق اطلاع­رسانی»، پژوهش­های نوین حقوق اداری، دوره پنجم، شماره 14، 1402.
صباغ کرمانی، مجید و مهدی باسخا، «نقش حکمرانی خوب در بهبود کارکرد هزینه‌های دولت (مطالعه موردی: بخش بهداشت و آموزش کشورهای اسلامی)»، تحقیقات اقتصادی، شماره 86، 1399.
طاهرخانی، خیرالله و همکاران، «بحران کرونا و مسئولیت حقوقی دولت‌ها در حوزه سلامت»، جامعه‌شناسی سیاسی ایران، شماره 9، 1399.
فریادی، مسعود و مرتضی نجابت‌خواه، «چالش­های حقوق اداری در مدیریت شرایط اضطراری بهداشتی»، فصل‌نامه تحقیقات حقوقی، دوره بیست و پنجم، شماره 2، 1401.
کاظمی­نیا، محسن و همکاران، «ارزیابی حکمرانی خوب در ابعاد کیفیت و اثربخشی و مسئولیت‌پذیری در نظام سلامت ایران و کشورهای منتخب: یک مطالعه تطبیقی»، فصل‌نامه مدیریت بهداشت و درمان، دوره دوازدهم، شماره 4، 1400.
متقی، سمیرا و همکاران، «ماهیت حق بر سلامت و جایگاه دولت در تحقق آن»، پژوهش‌نامه حقوق اسلامی، دوره هجدهم، شماره 46، 1396.
مدنی، ضیاءالدین، «التزام بین‌المللی دولت به رعایت حقوق بشر: مقید به مکان»، مجله حقوقی، شماره 38، 1387.
مصدق­راد، علی‌محمد و پریسا رحیمی‌تبار، «الگوی حاکمیت نظام سلامت در ایران: یک مطالعه تطبیقی»، مجله علوم پزشکی رازی، دوره بیست و ششم، شماره 9،
میرزاده کوه‌شاهی، نادر و حسن رضایی، «نقش مشارکت شهروندان و کارمندان در تصمیم­گیری­های اداری مطلوب»، مجله حقوق اداری، شماره 17، 1397.
میرموسوی، سید علی، «تعهد و مسئولیت­های دولت در برابر حقوق بشر»، مجله حقوق بشر، شماره 31، 1400.
الوانی، سید مهدی و محسن علی‌زاده ثانی، «تحلیلی بر کیفیت حکمرانی خوب در ایران»، مطالعات مدیریت بهبود و تحول، دوره هجدهم، شماره 53، 1386.
وحدانی‌نیا، ولی‌الله و همکاران، «سلامت به مثابه حق بشری؛ روایت حقوقی از منطق حکمرانی برای سلامت»، مجله ایرانی اخلاق و تاریخ پزشکی، سال سیزدهم، شماره 1، 1399.
همتی، مجتبی، «حق­های اقتصادی ـ اجتماعی و نسبت آن با حقوق شهروندی در پرتو نظریه عدالت رولز»، مجله حقوقی دادگستری، شماره 58، 1386.
Latin source
Hammonds, Richard, Protecting the right to health through inclusive a resilient health care for all, Council of Europe Commissioner for Human Rights, 2021.
Marks, Stephen, Normative expansion of right to health and the proliferation of human rights, The Geo. Wash. Int’l L. Rev, Vol. 49, 2010.
Petersen, P. E., & Yamamoto, T., “Improving the oral health of older people: the approach of the WHO Global Oral Health Programme”, Community dentistry and oral epidemiology, 2005, 33(2), 81-92.
Rogers, W., Health inequities and the social determinants of health, Principles of Health Care Ethics, Second Edition, 2006.
 
دوره 6، شماره 19
سال ششم، شماره نوزدهم، تابستان 1403
تابستان 1403
صفحه 63-86

  • تاریخ دریافت 13 اردیبهشت 1402
  • تاریخ بازنگری 27 خرداد 1402
  • تاریخ پذیرش 17 تیر 1402